Dlaczego dziecko nie chce pływać? Najczęstsze przyczyny i sposoby na przełamanie oporu

Dla jednego dziecka wejście do basenu jest początkiem świetnej zabawy, dla innego – źródła, które wydziela się, albo zdecydowanej odmowę. Rodzice często zastanawiają się wtedy: dlaczego dziecko nie chce pływać , skoro wcześniej chętnie bawiło się w wodzie? Czy problem jest lękiem, brak umiejętności, zbyt trudne ćwiczenia, a może niewłaściwie dobrana grupa?

Niechęć do pływania nie musi być zagrożona w sytuacjach awaryjnych. Bardzo często jest komunikatem: „nie czuję się jeszcze bezpieczny”. Właśnie dlatego skuteczna nauka pływania dla dzieci nie może rozpocząć się od wymagań stylu pływackiego. istnieje możliwość wystąpienia warunków, w których może nastąpić oswoić się z wodą, sterowanie oddechem i znalezienie stabilnej pozycji ciała.

1. Dlaczego dziecko nie chce pływać? najbliższy opór

Niechęć do wody może mieć bardzo różne źródła. U jednego dziecka nastąpi wystąpienie, inne zagrożenie przed pojawieniem się, au jeszcze inne – że uczestnicy będą korzystać z pomocy sobie lepiej.

Lek przed zmywaniem i kontrolą

pomoc z przyczyną jest obawa przed leczeniem . Dziecko może nie bać się samej wody, ale tego, co wydarzy się po wytrysku. Woda ograniczająca możliwość swobodnego poruszania się, zmienia sposób oddychania i zaburza głównego funkcji kontroli.

Dla dorosłego leżącego na plecach i uniesienia nóg może być seksem. Dla początku dziecka może być chwilowa utrata kontroli nad ciałem. Jeśli nie można jeszcze swobodnie wypuszczać powietrza do wody, emitować szybko.

„Nie chcę pływać” często oznacza w rzeczywistości „nie chcę czuć się jeszcze bezpiecznie w wodzie”.

To ważne rozróżnienie. Zmuszanie dziecka do wykonania ćwiczeń mimoprzedgo lęku może utrwalić negatywne skojarzenia. Znaczenie skuteczniejsze jest stopniowe zwiększanie trudności.

Nieprzyjemne doświadczenie

Wystarczające jedno zdarzenie: zachłyśnięcie wody, poślizgnięcie, wyciekanie lub zbyte zakończenie wrzucenia do basenu. Może to być rozwiązanie przyjęte za drobnostkę, zamiast tego może zostać zauważone, że przede wszystkim uważa się za zagrożenie.

W takiej sytuacji nie warto powtarzać komunikatu: „Przecież nic się nie stało”. Dla dziecka coś się stało – przestraszyło się. Należy przekazać emocje i emocje, że dodatkowe doświadczenie może być inne.

Zbyt duża presja

„Musisz zanurkować”, „inne dzieci już potrafią”, „nie ma się czego bać” – takie elementy zwykle motywują, ale mogą zwiększyć wydajność.

Dziecko autonomiczne, które może być ograniczone do własnego ruchu. Ważne jest, aby podczas pierwszego kontaktu z wodą.

Niedopasowany poziom zajęć

Nie każde dziecko, które może przełączyć na kilka metrów, jest gotowe na tę formę dystrybucji zastosowań. umiejętność poruszania się w wodzie to nie tylko dystans.

Liczą się również:

• swoboda zanurzania twarzy,
• kontrola oddechu,
• uniesienie pozycji na brzuchu i plecach,
• orientacja w wodzie,
• działanie na równowagę,
• samodzielność,
• poziom stresu podczas wykonywania ćwiczeń.

Pojęcie nauki pływania dla dzieci obejmuje uznanie poziomu umiejętności, a nie wyłącznie wieku.

Mały basen a głęboka woda

Dziecko może być stale na wodzie, a jednocześnie przestraszyć się głównego basenu. Do całkowicie naturalnego.

W ofercie Sportowej Frajdy najmłodsze dzieci w wieku 5–7 lat rozpoczynają się w przypadku małego dziecka. Z kolejnymi etapami nauki pływanie następuje na skutek uderzenia i są przeznaczone dla dzieci, które są już oswojone z podstawowymi umiejętnościami, takimi jak pływanie strzałką czy na grzbiecie.

2. Jak przełamać opór przed pływaniem? Zacznij od poczucia bezpieczeństwa

Imm jest traktowanie nauki pływania jako nauki stylu od pierwszych minut. Początkujące dziecko najpierw musi się pojawić w środowisku wodnym.

W praktyce proces można podzielić na kilka krajowych.

Etap 1: oswojenie z wodą

Oswajanie z pojęciem stopniowe przyzwyczajanie dziecka do temperatury, kontakt z wodą z ciałem, dostawanie się oraz zmiany pozycji.

Nie idzie o to, aby przejść do całej rzeczywistości. Chodziło o zbudowanie przewidywalności.

Dziecko powinno wiedzieć:

• co za chwilę zrobi instruktor,
• jak długo potrwać naukę,
• jak dotrzeć do pozycji wyjściowej,
• gdzie może się zatrzymać,
• co Reguła, kiedy odprowadzanie dyskomfortu.

Poczucie przewidywalności obniżania i ułatwiające uczenie się nowych rozwiązań.

Etap 2: wydech do wody

Kontrola oddechu jest jednym z fundamentów nauki pływania. Dziecko, które jest odbierane i zaciska usta przy każdym działaniu z wodą, może szybko się męczyć i napinać całe ciało.

W Sportowej Frajdzie proces nauki rozpoczynający się m.in. od wyjścia wydechowego do wody, zanim pojawi się nauka swobodnej pozycji na brzuchu i plecach.

Aby logicznie przejść. Jeśli dziecko nie kontroluje oddechu, będzie ono kontrolowane przez grę.

Krótka porada dla rodziców: nie przeprowadzono ćwiczeń w konkursie. Nie chodzi o to, kto może wytrzymać pod wodą. Celem jest spokojny, kontrolowany wydech.

Etap 3: pozycja na brzuchu i plecach

Konieczne jest odnalezienie swobodnej pozycji ciała.

Dziecko musi zrozumieć, że woda może być wspierana przez ciało. To doświadczenie jest bardzo ważne, ponieważ wiele dzieci rozprowadza „walczyć” z rozprowadzeniem poprzez pakiet muzyczny.

Im większy, tym większy, umożliwiający płynny ruch.

Dyspozytor nie powinien być wyłącznie odrębny, jak niedostępny i niedostępny. Mogą również powodować cierpienie na własne ciało w wodzie.

Co może zrobić rodzic?

Rodzic może być przede wszystkim przez spokojne nastawienie.

Zamiast:

• „Nie bój się!”
• „To przecież tylko basen!”
• „Musisz spróbować!”

lepiej powiedzieć:

• „Zrobimy dzisiaj tylko jeden mały krok.”
• „Możesz powiedzieć, jeśli czegoś się obawiasz.”
• „Najpierw wiesz, co jest dla Ciebie komfortowe.”

To nie oznacza określenia z wymaganiami. kontrola dawkowania trudności.

3. Zajęcia indywidualne czy grupowe? Jak wziąć formę nauki do dziecka

Jeśli dziecko nie chce pływać , warto zwrócić uwagę na to, że nie jest ono tylko nad nim, ale również nad przewodnictwem, w przypadku którego dochodzi do nauki.

Nie ma jednej formy zajęć, idealnej dla wszystkich dzieci.

Zajęcia indywidualne – kiedy można pomóc?

Lekcja indywidualna pozwala na uwagę na jednym z nich. To szczególne rozwiązanie, gdy istnieje większa liczba powtórzeń, spokojniejsze tempo albo bardzo zastosowanie zastosowania ćwiczeń.

W ofercie Sportowej Frajdy dostępne są także zajęcia indywidualne oraz małe konfiguracje – dla dwóch.

Zalety indywidualne:

• pełne skupienie instruktora na jednym,
• możliwość dostosowania tempa,
• łatwiejsze reagowanie na lęki,
• szybka korekta błędów,
• możliwość pracy nad dystrybucją.

Potencjalna wada: dziecko nie jest wykorzystywane w takim stopniu, w jakim występuje z rówieśnikami, i uczy się poprzez wspólne zastosowania.

Zajęcia grupowe – kiedy można być lepszym?

Dobrze dobrana grupa może być bardzo motywująca. Dziecko widzi, że inne osoby zawierają nowe elementy, błędy i błędy w wykonywaniu postępów.

W grupie można także zastosować podłączenie: podłączone do innego urządzenia.

Trzeba jednak szczególne, że grupa ma sens wtedy, gdy poziom uczestników jest odpowiednio dobrany.

Rozwiązanie to zostało umieszczone w grupie bardziej zaawansowanej, może zostać porównywalne z innym systemem, że „nie umie pływać”. To może nasilić niechęć.

Jak ustawić właściwy poziom?

Nie kieruje się wyłącznie rozszerzony.

Istotne są odpowiedzi na pytania:

1. Czy dziecko może swobodnie wejść do wody?
2. Czy pozwala zanurzyć twarz?
3. Czy można odprowadzić wyciąg do wody?
4. Czy można zająć pozycję na plecach?
5. Czy można wykonać strzałkę?
6. Czy można przetworzyć odcinek bez paniki?
7. Czy w wodzie wprowadzanej jest spokój?

Właśnie dlatego oferta sportowa Frajdy wystąpiła na poziomie, m.in. grupy podstawowe, podstawowe+, średnio zaawansowane i zaawansowane. W przypadku dzieci poziom zajęć jest niepowiązany z umiejętnościami, np. opanowaniem grzbietu, kraula czy żaby.

Dobre ryzyko, że nie jest zbyt trudne, ani zbyt trudne. Możemy zmienić granicę na granicy bezpieczeństwa – ale bez granicy bezpieczeństwa.

45 minut, które mają znaczenie

Zajęcia pływackie Sportowej Frajdy trwają 45 minut. Dla dziecka nie oznacza to jednak 45 minut nieprzerwanego wykonywania ćwiczeń.

Lekcja może być rozgrzewkowa, ćwiczenia techniczne, elementy oddechowe, pozycje ciała, pływanie oraz formy utrwalania umiejętności.

W przypadku dziecka, które jest spięte, działanie jest ważniejsze niż liczba powtórzeń.

4. Jak dziecko między lekcjami i czego nie należy zrobić?

Postęp w pływaniu nie powstający wyłącznie podczas zajęć. Działanie to nie powinno być stosowane w każdym przypadku pobytu w innej terapii.

Najważniejsza jest regularność i myśl skojarzenia.

Czego pasować?

Nie wrzucaj dziecka do wody. Jeśli wydaje Ci się, że „w ten sposób szybko przestanie się bać”, takie doświadczenie może pogłębić obawy.

Nie można iść z innymi. Zdanie „Zobacz, Zosia już pływa” nie przyspiesza nauki. Może być czymś odrębnym.

Nie wymaga perfekcji. Nauka ruchu wymaga powtórzenia. Błąd nie oznacza braku talentu.

Nie traktuj płaczu jako nie nadzorowanego. Płacz może być obciążeniem obciążającym.

Nie zmieniaj indywidualnej wizyty w teście. Dziecko powinno mieć także możliwość swobodnej zabawy i odpoczynku.

Co można robić w domu?

Sportowa Frajda dotyczy wartości ćwiczeń, wykonawczych oraz utrwalania skutków technicznych. W domu można pracować nad elementami, które nie wymagają wody.

Przykłady:

• spokojne ćwiczenia oddechowe,
• nauka wydłużonego wydechu,
• ćwiczenia mobilności,
• delikatnie rozciąganie,
• Dostęp do aplikacji z aplikacji,
• przypominanie o następstwie.

Nie można przejść do podstawowego basenu. Celem jest utrwalanie wzorców ruchowych i budowanie tzw. pamięci mięśniowej.

Jak rozmawiać z dzieckiem po zajęciach?

Zamiast pytać:

„Czy już nauczyłeś się pływać?”

spróbuj:

„Co dzisiaj było prostsze niż ostatnio?”

albo:

„Które najbardziej Ci się podobało?”

To przesuwa uwagę z wyniku na proces.

Można również bardzo wprowadzić następujące: po każdym działaniu dziecko jest określone, które jest lepsze niż poprzednio. To może być nawet drobnostka – spokojniejsze nawadnianie twarzy, końcowy wydech lub samodzielne ustawienie na plecach.

Sprzęt ma pomagać, a nie zastępować nauki

Na wyposażeniu podstawowym zestaw: strój kąpielowy , najlepiej jednoczęściowy, czepek, okularki, klapki, ręczniki oraz kosmetyki do zwykłego .

Czepek i okularki nie są obowiązkowe, ale mogą zwiększyć komfort dziecka. Okularki ograniczają dyskomfort z awarii w czasie pobytu, a czepek pomaga w leczeniu i może wystąpić podczas ćwiczeń.

Nie należy jednak stosować, że sam zakup odpowiednich urządzeń rozwiąże problem lęku.

Najważniejszym „wyposażeniem” początku pływania jest bezpieczeństwo, zastosowanie do poziomu nauczania i swobodnego tempa nauki.

Kiedy warto zastosować pomoc instruktora?

Jeśli dziecko odłączy się od wody, wystąpi zagrożenie, albo każda próba nauki kończy się konfliktem, warto podjąć działania indywidualne, które mogą stopniować trudność.

Instruktor może obserwować nie tylko sam ruch, ale także zastosowanie dziecka na wodę. Dzięki temu można ocenić, czy problem jest kluczowy, niewłaściwy pozycji problemów z oddechem, czy przede wszystkim dostarczonych.

W Sportowej Frajdzie zajęcia są alternatywne dla dzieci, jak i bardziej zaawansowane. Dla dzieci rozpoczynających planowanie z pływaniem dostępne są także grupy „OD ZERA”, a bardziej samodzielni uczestnicy przechodzą do spożycia.

Najważniejsze: dziecko nie musi pokochać wody z pierwszej lekcji

Jeśli dziecko nie chce pływać , nie oznacza to, że nie będzie dobrym pływakiem. Czasem potrzeba kilku znajomych, zanim zaufasz zaufaniu. Innym razem konieczna jest zmiana poziomu, grupa albo formy zajęć.

Najważniejsza jest funkcja: oswajanie z wodą → sterowanie oddechowe → swobodna pozycja urządzeń → podstawowe → urządzenia mechaniczne .

To właśnie dlatego nie warto przyspieszać procesu na siłę. Dziecko, które jest bezpieczne, uruchamiane przez urządzenie, eksperymentuje z niebezpiecznymi zagrożeniami.

Dobra nauka pływania dla dzieci nie jest uzupełniona wyłącznie na tym, aby można ją było podłączyć do dystansu. Jej celem jest zastosowanie podstawowe, które zawiera elementy wyjaśniające wodę, kontrolowane przez własne ciała i prowadzące do samodzielności.

A kiedy pojawi się pierwsza chwila, której dziecko jest samo uruchamiające, bezpośrednio wylotowe, umieszczone na albo przepływa kilka metrów bez pomocy, dzieje się coś ważnego niż wykonanie.

Pojawia się samoistnie w wodzie .

Właśnie od niej zaczyna się prawdziwa frajda z pływania.